İnsan kendi varlığında anlam arayan bir canlı.

Bu olağan ancak garip olan aradığı anlam ile bu arayışta araç olarak kullandığı bilincinin aynı varoluşta bulunmaları; bilinç, aradığı anlamı, varoluşsal olarak deneyimlediği ve özümsediği gerçeği -eğer varsa- kendi kavrayışında çarpıtmadan nasıl doğru biçimde algılayabilecek? Hele bir de bilincin bilgi ve kavrayışca cehalet sınırlarında olduğunu göz önünde bulundurursak…

Eğer bir gerçek varsa bu gerçeğin onunla aynı varoluşsal düzeyde olan bir bilinç ile doğru biçimde kavranabilmesi mümkün gelmiyor artık bana. Bu sıkı sıkıya bağlı olduğum akılcılığa da bir eleştiri aslında.

Şimdilik burada bırakalım…